Yanlış

Doğru

Ona her zaman öğüt veririm.

Söz ve davranışlarımla çocuğuma örnek olurum

Birçok konuda (ders çalışma, eve geç gelme, yemek saatlerine uymama, söz dinlememe…) onu eleştiririm, bu konularda sık sık tartışırız.

Yapmadıklarını ve yapmak istemediklerini eleştirmeden önce onun düşüncelerini dinlerim. Ona kendi hayat tecrübelerimi aktarırım.

Onun görüş ve düşünceleri benim için önemli değildir. Bu nedenle, görüş ve düşüncelerini dinleme gereği duymam.

Her zaman onun görüş ve düşüncelerini dinlerim. Zaman zaman onun düşüncelerinden yararlanırım

Yapacağı her işte, atacağı her adımda bana danışmasını isterim.

Onun hayata yeterli şekilde hazırlanabilmesi için kendi başına işler yapmasına izin veririm, ama kontrolü elden bırakmam.

Onu tamamen başıboş bıraktım. Artık ne yaptığı beni ilgilendirmez.

Gerekli görev ve sorumluluk bilinci kazandırmadan, onun kendi başına hareket etmesinin uygun olmayacağını düşünürüm. Bu konuda onu bilinçlendiririm.

Yanlış

Doğru

Yanlış yaptığında, aynı yanlışı tekrar yapacağından korktuğum için mutlaka cezalandırırım.

Yaptığı yanlışlara karşı hoşgörülü olmaya çalışır; bir daha yanlış yapmaması için uygun tedbirler alırım.

Ona zaman zaman şiddet uyguladığım olur.

Şiddetin yarardan çok zarar getireceğini bildiğim için kendimi kontrol etmeye çalışırım.

Birtakım endişelerimden dolayı ya da yorulmasını istemediğim için ona görev ve sorumluluk vermem.

Ona görev ve sorumluluklar veririm.

Verdiğim görev ve sorumlulukların onun kapasitesine (yaş, beden ve psikolojik yapı) uygun olup olmadığına dikkat etmem.

Ona, yerine getirebileceği görev ve sorumlulukları veririm.

Onun içinde bulunduğu durumu hiç düşünmem, istediğim gibi olmasını isterim

Onu daha iyi anlayabilmek için zaman zaman kendimi onun yerine koyarım.

Sık sık başkaları ile kıyaslarım. Ondan büyük başarılar beklerim.

Onu kendi ilgi, bilgi, yetenek ve becerilerine göre değerlendiririm.

Zaman zaman bağırır çağırır, hakaretler ederim.

Herhangi bir sorun olduğunda bağırıp çağırmadan, uygun ses tonu ile kararlı bir şekilde konuşurum.

Sevinç, mutluluk ve üzüntüleri beni ilgilendirmez ya da sonucunun ne olacağını düşünmeden gereksiz bir şekilde abartırım.

Onun sevinç, mutluluk ve üzüntülerini olumlu sonuçlar verecek şekilde paylaşırım.

Sık sık onu hafife alırım. Hele hele onun önem verdikleriyle alay etmek, onun verdiği tepkiye gülmek beni çok eğlendirir.

Onun önem verdikleri benim için de değerli olmalı. Bu yüzden onun değer verdiklerini hafife almam, onunla alay etmem.

Yanlış

Doğru

Her türlü söz, tutum ve davranışını onaylarım; şımarmasından keyif alırım. 

Olumsuz söz, tutum ve davranışlar konusunda gerekli uyarıyı yapar, zarar ve yararlarını uygun bir dille izah ederim.

Onun başarılarına gazete okuyarak, televizyon seyrederek, yaptığım işten başımı kaldırmadan tepki veririm. (Ya!... Çok güzel! Aferin!...)

Başarılarını gözünün içine bakarak, en azından uygun sözlerle taktir ederim.

Okulunu, öğretmenlerini ve okuldaki durumunu önemsemem. Nasıl olsa olumsuz bir durumda haberim olur.

En azından ayda bir kere okuluna uğrar; okuldaki durumu, dersleriyle   ve devamsızlığı ile ilgili bilgiler alırım.

İşimden fırsat bulamadığım için ilgilenmek bir tarafa, birlikte yemek bile yiyemiyoruz.

Onunla birlikte yemek yeme, gezme, sohbet etme, oyun oynama gibi konularda duyarlı davranırım.

Tanıdık tanımadık herkese onun olumsuzluklarını anlatır, hatta şikayet ederim. Başkalarının yanında onu azarlamaktan çekinmem.

Onunla aramızdaki sorunları uygun ortamlar oluşturarak, baş başa oturup konuşarak çözümlemeye çalışırız. Her ne olursa olsun o benim çocuğum…

Bir dediğini iki etmem, her dediğini şartlarımı zorlayarak da olsa yerine getirmeye çalışırım.

Gerekli ile gereksizi ayırt etmesi ve bazı isteklerini erteleyebilmesi konusunda onu bilinçlendiririm.

Bencil olması ve başkalarının hakkına saygı göstermemesi beni ilgilendirmez.(Hatta böyle olmasından memnuniyet duyarım.)

Onun kendine ve insanlığa faydalı bir şekilde yetişmesini bir görev sayarım. İnsanı yücelten erdemlere sahip olması için elimden geleni yaparım.

Çocuğumun yanında eşimle tartışıyorum. Toplumsal ve yasal kurallara uymuyorum.

Çocuğumun psikolojisini olumsuz etkileyeceğini bildiğim için onun yanında eşimle tartışmam. Toplumsal ve yasal kurallara uyarım.